شایستگی‌های این خوشه، قابلیت‌ها و رفتارهایی هستند که فرد با بروز دادن آن‌ها، خود را برای دست‌یابی به اثربخشی فردی مدیریت می‌کند. این شایستگی‌ها، زیربنای بسیاری از سایر شایستگی‌ها در خوشه‌های «مدیریت بر دیگران» و «مدیریت بر کارها» هستند.

تاثیرگذاری و نفوذ به معنی اقناع و ترغیب دیگران در جهت همراه کردن ایشان و ایجاد پایبندی است. شایستگی «تاثیرگذاری و نفوذ» جزو خوشه‌ی شایستگی‌های «مدیریت بر دیگران»[1] است؛ و بیشتر جنبه‌ی «عاطفی[2]» در عملکرد رهبران را تقویت می‌کند. افرادی با این شایستگی، به‌واسطه‌ی ایجاد درک و اشتیاق درونی، دیگران را برای پذیرش اهداف و ایده‌های خود برانگیخته می‌کنند؛ نه با بهره‌گیری از جایگاه رسمی، اجبار، تشویق و تنبیه، و یا کشمکش‌های قدرت و مذاکره. تأثیرگذاری و نفوذ، مهمترین تصویری است که «محیط و جامعه‌ی» یک رهبر از او دارد.



[1] از بین سه خوشه‌ی «مدیریت بر خود»، «مدیریت بر دیگران» و «مدیریت بر کسب‌وکار»

[2] از بین سه جنبه‌ی «فکری»، «عاطفی» و «اجرایی»